געגועים · cheskygo

איך פאר שוין לאנג.

מיט א פליגער. ניין, מיט געגועים.

פון שטאט צו שטאט, פון ציון צו ציון, צו די אלטע הייליגע שטיין האט מיין הארץ שוין לאנג געוואנדערט.

איך וויל שוין זיין דארט.

איך וויל שוין שטיין דארט.

ביים שטיין וואס האט שוין געהערט אזויפיל געוויין.

אנכאפן אים מיט ביידע הענט, און איין נפש ווי מען כאפט זיך אן אין עפעס וואס גייט העכער פון דער וועלט.

און זאגן:

רבי, איך בין געקומען.

רבי, איך בין דא.

מיט יארן אין הארץ. מיט נעמען. מיט ווייטאג. מיט האפענונג.

איך וויל זיך אויסגיסן.

אז די טרערן זאלן אריינקריכן צווישן די אלטע אותיות,

און פון דארט פליען צו וואו מיין קול אליין קען נישט דערגרייכן.

איך פליה נישט טרעפן אלטע שטעט. נאר אלטע טירן אין הימל.

און איך האף,

אז ווען איך וועל אנכאפן יענעם קאלטן שטיין,

וועט עפעס אויבן

זיך עפענען.